59 - خداوند آنها را در محلى وارد مىكند كه از آن خشنود خواهند بود و خداوند عالم و با حلم است . تفسير : رزق حسن در تعقيب آيات گذشته كه سخن از تلاش و كوشش مخالفان براى محو آيات الهى مىگفت در آيات مورد بحث ، اشاره به ادامه اين تلاشها از ناحيه افراد متعصب سرسخت مىكند . نخست مىگويد : « كافران همواره در باره قرآن و آئين توحيدى تو در شك هستند ، ( تا روز قيامت ) ناگهان فرا رسد ، يا عذاب روز عقيم روزى كه قادر بر جبران نيستند ، به سراغشان بيايد » ( * ( وَلا يَزالُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي مِرْيَةٍ مِنْه حَتَّى تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً أَوْ يَأْتِيَهُمْ عَذابُ يَوْمٍ عَقِيمٍ ) * ) . بديهى است منظور از « كافران » در اينجا همه آنها نيستند چرا كه بسيارى در ادامه راه بيدار شدند و به پيامبر ص و صفوف مسلمين پيوستند ، منظور سران آنها و افراد لجوج و فوق العاده متعصب و كينه توزند كه هرگز ايمان نياوردند و همواره به كارشكنيهاى خود ادامه دادند . واژه « مريه » كه به معنى شك و ترديد است نشان مىدهد كه آنها هرگز يقين به خلاف قرآن و اسلام نداشتند هر چند در الفاظشان چنين اظهار مىكردند بلكه حد اقل به مرحله شك تنزل كرده بودند ، اما تعصبها به آنها اجازه مطالعه بيشتر و يافتن حقيقت را نمىداد . كلمه « ساعة » گر چه بعضى احتمال داده‌اند به معنى لحظه مرگ و مانند آن بوده باشد ، ولى آيات بعد نشان مىدهد كه منظور از آن پايان جهان و قرار گرفتن در آستانه قيامت است كه با كلمه « بغتة » ( ناگهانى ) مخصوصا همراه است .